Divan Hafez (The Persian English Dynamic Lexicon):::: Digital Humanities

[1] Wenn mein Glücksgestirn mir Hülfe gewähret,Leg' ich die Hand an ihren Kleidsaum,Wenn ich zu Handen ihn bring', o welche Wonne!Bringt sie mich um, o welch ein Adel!

[2] Dieses Herz voll Hoffnung hoffet von KeinemGnädigen Blicks erhört zu werden,Ob ich gleich überall hin mit eignen Worten,Was ich erlitt, verkündet habe.

[3] Dieser Augenbrauen Krause hat meinenBitten die Thür nie aufgemachet,Wehe mir! Daß ich verlor der schönsten Jahre,Besseren Theil in solchen Wünschen.

[4] Ach, wann werden einst die Brauen des FreundesReichen die Hand uns armen Schwachen!Keinem gelang's noch den Pfeil der Herzbegierde,Solcher Gestalt in's Ziel zu schießen.

[5] Ha wie lange soll ich steinerne HerzenKosend mit Schmeicheleien nähren!Diese verzärtelte Zucht von bösen KindernFraget nicht viel nach ihrem Vater.

[6] In den Winkel zog ich mit Verlangen,Einsam zu seyn, und fromm zu leben,Wunderlich scheint mir's daher, daß aller Orten,Jünglinge Pauck' und Lauten schlagen.

[7] Eremiten sind unwissend, o singeLustigen Ton, und laß den ersten,Suche den Wächter voll Wein, er ist von Sinnen,Bringe nur Wein und fürchte Nichts sonst.

[8] Schauet nur den frommen Mann aus der Stadt an,Ißt er zu Nacht nicht Leckerbissen?Heilsam bekomme das Mahl, und die VerdauungDiesem mit Heu genährten Thiere.

[9] Wenn Hafis du auf dem Pfade der Liebe,Weiter hinaus zu gehen verlangest,Diene als Führer des Wegs der Wächter,Heiligen Grabs, Ali's zu Redschef.

182

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:10.83-10.83

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:10.83

German Translation

[1] حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند

[2] ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید
هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند

[3] چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب
فرصت عیش نگه دار و بزن جامی چند

[4] قند آمیخته با گل نه علاج دل ماست
بوسه‌ای چند برآمیز به دشنامی چند

[5] زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر
تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند

[6] عیب می جمله چو گفتی هنرش نیز بگو
نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند

[7] ای گدایان خرابات خدا یار شماست
چشم انعام مدارید ز انعامی چند

[8] پیر میخانه چه خوش گفت به دردی کش خویش
که مگو حال دل سوخته با خامی چند

[9] حافظ از شوق رخ مهر فروغ تو بسوخت
کامگارا نظری کن سوی ناکامی چند

[1] Thou wrotest not the account of thy state and ,passed some time
Where a confidant so that to thee ,I may send some message

[2] O Murshid to this lofty desire acquisition of union with the true Beloved we cannot attain
Unless your favour advanceth us some paces .

[3] Since from the jar ,wine hath gone into the' flagon and the rose hath cast its veil ,
Preserve the opportunity of ease and drink some cups of wine

[4] Candy mixed with the rose rose - conserve is not the remedy for our sick heart
Some kisses mix with some abuse .

[5] O Zahid pass from the circle of profligates to safety :
Lest ruined make thee ,the society of some ill of fame .

[6] The defect of wine ,all thou toldest its profit also tell us
Negation of God's skill ,make not for the sake of the heart of some people .

[7] O beggars of the tavern God is your Friend ,
Have no eye of expectation of favour from some animals .

[8] To his dreg - drinker ,how well spake the Pir of the wine - house ,
Saying Utter not the state of the consumed heart to some immature ones .

[9] From desire of thy face ,love - kindling that hath the sun's splendour Hafiz consumed
O one whose desire is fulfilled cast a glance towards one some desire unfulfilled .

[1] Du schriebst von deiner Lage nichts, Es giengen hin der Tage manche. O zeig mir einen trauten Freund, Daß ich dir Kunde sende manche.

[2] Zu meinem hocherhabnem Zweck Kann ich unmöglich je gelangen, Wenn du mir selbst nicht Vorschub thust. Durch Huld auf manche Streck', auf manche.

[3] Jetzt da der Wein aus Fäßern strömt, Die Rose ihren Schleier lüftet, Ergreife die Gelegenheit, Und trink' der vollen Gläser manche.

[4] Der Rosen Zuckerkandel ist Nicht meines Herzens Rettungsmittel, Zu deiner Küße manchen misch' Für mich der Bitterkeiten manche.

[5] O Klausner, rette dich mit Hast Hinaus aus der Betrunknen Kreise, Damit nicht deinen guten Ruf Zerstör' der bösen Sorgen manche.

[6] Den Wein hast du genug geschmält, Nun preise auch sein Gutes, Zum folgern sind noch nicht genug, Der allgemeinen Sätze manche.

[7] Ihr Bettler von der Schenke wißt, Ihr habet selber Gott zum Freunde, O sprechet nicht in Gnaden an Deshalb der dummen Thiere manche.

[8] Der Alte von der Schenke hat Gar schön gesagt zu seinen Trinkern, Dem Herzen, welches Gluth verzehrt, Erzählet nicht der Reden manche.

[9] Hafisens Herz ist aus Begier Nach deinem Wangenglanz verbrennet, Du Mächtiger! o schau herab Auf der Ohnmächtigen so manche.

146

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:10.47-10.47

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:10.47

German Translation

[1] صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد
دل شوریده ما را به بو در کار می‌آورد

[2] من آن شکل صنوبر را ز باغ دیده برکندم
که هر گل کز غمش بشکفت محنت بار می‌آورد

[3] فروغ ماه می‌دیدم ز بام قصر او روشن
که رو از شرم آن خورشید در دیوار می‌آورد

[4] ز بیم غارت عشقش دل پرخون رها کردم
ولی می‌ریخت خون و ره بدان هنجار می‌آورد

[5] به قول مطرب و ساقی برون رفتم گه و بی‌گه
کز آن راه گران قاصد خبر دشوار می‌آورد

[6] سراسر بخشش جانان طریق لطف و احسان بود
اگر تسبیح می‌فرمود اگر زنار می‌آورد

[7] عفاالله چین ابرویش اگر چه ناتوانم کرد
به عشوه هم پیامی بر سر بیمار می‌آورد

[8] عجب می‌داشتم دیشب ز حافظ جام و پیمانه
ولی منعش نمی‌کردم که صوفی وار می‌آورد

[1] At morning time ,a perfume from the true Beloved's tress ,the breeze the fragrant murshid whereby the traveller's heart blossometh brought
Into action ,our heart distraught for Thee brought .

[2] When my heart heeded not the murshid ,and turned to sensuality from the garden of the chest ,I up - plucked that pine - branch the heart intent on evil
From grief for which ,every rose that blossomed ,only the labour - load of the thorn brought .

[3] From the roof of his palace ,I beheld the moon's splendour the Beloved's face
From shame of which ,its face to the wall ,the resplendent sun brought .

[4] From fear of the plunder of His eye ,I released my bloody sinful heart
But at the time of turning back it my heart ,weeping blood spilled blood on the path .In this way ,it the heart it His eye brought .

[5] In season and out of season ,forth to the voice of the minstrel and of the Saki I went
For ,with difficulty ,on account of the heavy road ,news ,the messenger brought .

[6] The way of graciousness and of kindness ,altogether is the gift of the true Beloved
Whether the Muslim rosary He ordered or ,the Christian cord ,He brought .

[7] May God pardon the frown of his eye - brow ,although powerless it made me
Perchance in grace ,to me sick ,a message from the true Beloved it brought .

[8] Last night ,I wondered at Hafiz's cup and goblet :
But ,I argued not .For them ,like a Sufi ,in exceeding delight and desire he brought .

[9] From envy of the perfume of the thread of the true Beloved's hair ,to the wind of the air ,gave
The breeze every musky pod that ,from Tatari ,He the true Beloved brought .

[1] Es hat mir einen Duft der Ost vom Freund gebracht, Und hat mein irres Herz dadurch zu sich gebracht,

[2] Ich riß aus meinem Busen das Pistazienreis, Denn jede Blüthe hat mir Schmerzen nur gebracht.

[3] Ich sah auf ihrem Dach den hellen Glanz des Monds, Wie ihrer Sonne Schein aus Schaam ganz aufgebracht;

[4] Mein Herz ward von der Frucht des Lieberaub's befreyt, Doch da es blutete, ward es in Hut gebracht.

[5] Auf's Wort des Schenken geh' ich manchesmal hinaus, Denn schwer wird Nachricht uns von jenem Weg gebracht.

[6] Was der Geliebte schenkt, ist nichts als milde Huld, Es sey durch Rosenkranz, durch Gürtel zugebracht.

[7] Verzeih's den Brauen Gott! sie haben mich entseelt, Allein sie haben auch Liebkosung mir gebracht. O schöne Zeit, da durch das Lockenhaar des Freund's Mein Herz den Feind selbst zum Geständniße gebracht. Der Ost voll Eifersucht auf seines Haares Duft Streut Moschus aus, den er von Tartarn hergebracht.

[8] Das Glas gab gestern mir gar wunderlich Hafis, Ich zankte nicht, er hat es als Sofi gebracht.

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:4.31-4.31

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:4.31

German Translation

[1] در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است
صراحی می ناب و سفینه غزل است

[2] جریده رو که گذرگاه عافیت تنگ است
پیاله گیر که عمر عزیز بی‌بدل است

[3] نه من ز بی عملی در جهان ملولم و بس
ملالت علما هم ز علم بی عمل است

[4] به چشم عقل در این رهگذار پرآشوب
جهان و کار جهان بی‌ثبات و بی‌محل است

[5] بگیر طره مه چهره‌ای و قصه مخوان
که سعد و نحس ز تاثیر زهره و زحل است

[6] دلم امید فراوان به وصل روی تو داشت
ولی اجل به ره عمر رهزن امل است

[7] به هیچ دور نخواهند یافت هشیارش
چنین که حافظ ما مست باده ازل است

[3] In the world ,not I alone am distressed from being without work
From learning without doing ,is the grief of the learned .

[4] In this thoroughfare full of tumult ,to reason's eye ,
The world and the world's work is without permanency and without place .

[5] Seize the tress of the one of moon face the true Beloved and utter not the .tale ;
For fortune and misfortune are the effects of Venus and of Saturn .

[6] Great hope of union with thee ,had my heart .
But ,on life's path ,death is hope's robber .

[7] At no time ,will they find him sensible :
For this reason ,that Hafiz is intoxicated with the cup of eternity without beginning .

[1] Heutigen Tags, wenn einen treuen Freund du wünschest, Nimm den Becher voll Wein und das Schiff des Liedes.

[2] Geh' du allein, denn einzig ist der Paß der Rettung, Nimm das Glas, denn es ersetzt nichts den Werth des Lebens.

[3] Thätigkeit fehlt mir nicht, ich klag' nicht ihren Mangel, Mancher Weise besitzt Kenntniß ohne Werke.

[4] Schau' mit Vernunft auf diesen lärmenvollen Durchgang Alle Größe der Welt wird dir eitel scheinen.

[5] Greif um das Haar des Monds, und laß das Sternendeuten, Von dem Neumonde Glück, vom Saturnus Unglück.

[6] Auf den Genuß der Wangen hofft' ich einst unendlich, Doch es schneidet der Tod ab des Lebens Börse.

[7] Unser Hafis kann nüchtern nie gefunden werden, Denn betrunken ist Er kraft des ewigen Looses.

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:4.73-4.73

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:4.73

German Translation

[1] حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت
آری به اتفاق جهان می‌توان گرفت

[2] افشای راز خلوتیان خواست کرد شمع
شکر خدا که سر دلش در زبان گرفت

[3] زین آتش نهفته که در سینه من است
خورشید شعله‌ایست که در آسمان گرفت

[4] می‌خواست گل که دم زند از رنگ و بوی دوست
از غیرت صبا نفسش در دهان گرفت

[5] آسوده بر کنار چو پرگار می‌شدم
دوران چو نقطه عاقبتم در میان گرفت

[6] آن روز شوق ساغر می خرمنم بسوخت
کاتش ز عکس عارض ساقی در آن گرفت

[7] خواهم شدن به کوی مغان آستین فشان
زین فتنه‌ها که دامن آخرزمان گرفت

[8] می خور که هر که آخر کار جهان بدید
از غم سبک برآمد و رطل گران گرفت

[9] بر برگ گل به خون شقایق نوشته‌اند
کان کس که پخته شد می چون ارغوان گرفت

[10] حافظ چو آب لطف ز نظم تو می‌چکد
حاسد چگونه نکته تواند بر آن گرفت

[1] By concord with darkish beauty ,the world Thy beauty took .
Yes by concord ,the world one can take .

[2] The revealing of the mysteries of the Khilvatis ,the candle wished to make
Thanks to God that its tongue the candle's wick the heart's desire kindled .

[3] From out of this great concealed fire of mysteries and divine knowledge that is in my chest ,
Only a flame is the great sun that the sky ,kindled .

[4] The rose the Arif wished to boast of the colour and the perfume of the Friend God
In jealousy of it ,its breath ,in its mouth the breeze of love took .

[5] Rested apart from the world I was like the compass
At last ,me ,into the centre ,like a point ,Time took .

[6] Desire of the cup of wine consumed my harvest that day ,
When ,from the reflection of the Saki's cheek ,fire kindled .

[7] To the street of the magians the abode of love and of divine knowledge I wish to go ,shaking my sleeve ,
Of these calamities ,that ,the skirt of time's end took .

[8] Drink wine .For ,whoever ,at the end of work ,beheld the world ,
From grief ,came forth light and ,the heavy cup of wine ,took .

[9] With the blood of tulips ,on the rose - leaf ,they have written ,
Saying Red wine like the ruddy Arghavan that one ,who became mature ,took .

[10] Hafiz like water ,grace trickleth from thy verse
On it ,nice distinction ,the envious one how took

[11] Regard opportunity .For when uproar fell upon the world
Hafiz struck at the cup and ,through grief ,the corner ,of retirement took .

[1] Deine Schönheit hat die Welt Ungefähr ergriffen; Wahrlich nur durchs Ungefähr Werden Welten ergriffen.

[2] Seht die Kerze möchte gern Vom Geheimniß plaudern, Ihre Zunge, Dank sey Gott! Haben Flammen ergriffen.

[3] Von der tief verborgenen Gluth, Die im Busen flammet, Ist die Sonne nur ein Funke, Den der Himmel ergriffen.

[4] Von der Farbe meines Freundes Wollten Rosen schwätzen, Eifersüchtig hat der Ost Seinen Odem ergriffen.

[5] Ruhig saß ich an dem Rand Wie des Zirkels Umkreis, Sieh da hat als Mittelpunkt Mich der Wirbel ergriffen.

[6] Dazumal ward ich verbrannt Aus Begier des Weines, Als des Schenken Wangenschein Mich wie Feuer ergriffen.

[7] Gieng ich in das Haus des Wirths Meine Aernte worfeln, Wär ich von den Uebeln frey Die zuletzt mich ergriffen.

[9] Seht mit Anemonenblut Steht auf Rosenblättern: Wer vernünftig ist, er hat Rothen Nektar ergriffen. Reich' mir Wein im goldnen Glas Morgenwein der Trinker, Hat mit goldnem Schwerdt die Welt Wie ein Kaiser ergriffen.

[10] Da aus deinem Lied Hafis Anmuthwasser träufelt Sag' mir welcher Punkt darinn Wird vom Neider ergriffen?

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:8.1-8.1

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:8.1

German Translation

[1] اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح
صلاح ما همه آن است کان تو راست صلاح

[2] سواد زلف سیاه تو جاعل الظلمات
بیاض روی چو ماه تو فالق الاصباح

[3] ز چین زلف کمندت کسی نیافت خلاص
از آن کمانچه ابرو و تیر چشم نجاح

[4] ز دیده‌ام شده یک چشمه در کنار روان
که آشنا نکند در میان آن ملاح

[5] لب چو آب حیات تو هست قوت جان
وجود خاکی ما را از اوست ذکر رواح

[6] بداد لعل لبت بوسه‌ای به صد زاری
گرفت کام دلم ز او به صد هزار الحاح

[7] دعای جان تو ورد زبان مشتاقان
همیشه تا که بود متصل مسا و صباح

[8] صلاح و توبه و تقوی ز ما مجو حافظ
ز رند و عاشق و مجنون کسی نیافت صلاح

[1] If ,in thy religious order ,the shedding of the blood of the lover is lawful to us it is lawful
Our rectitude is all that which is thy rectitude .

[2] The black hue of thy hair is the explanation of the Bringer forth of darkness .
The white hue of thy face ,the manifestation of the Splitter of the morning .

[3] Escape from the grasp of thy tress - noose ,none gained
Nor freedom from the little bow of thy eye - brow ,and from the arrow of thy eye .

[4] From thy eye into the bosom ,went flowing a raging stream ,
In the midst whereof ,the sailor swimmeth not .

[5] Thy lip ,like the water of life ,is the power of the soul
From him ,our dusty existence is the taste of wine .

[6] With a hundred stratagems ,the ruby of thy lip gave me no kiss
With a hundred thousand solicitations ,my heart gained no desire from him .

[7] A prayer for thy soul be the morning - prayer of the tongue of Hafiz
Be ever continual till evening and morning

[8] O Zahid ever seek not from me rectitude ,or penitence ,or piety
From the profligate ,and the lover ,and the distraught ,none sought perseverance in good .

[9] What is the worthless cup Ever in recollection of thee ,we drink
Drinking ,we drink a cup so big .

[1] Bescheidenheit, und Scham, und ReueVerlange nicht von mir,Wer heischet gute Werke,Von Trunkenen und von Liebenden?

[2] Wenn du für Recht hältst zu vergießen,Das Blut des Liebenden,So halt' auch ich's für recht und billig,Gerade so wie es dir däucht.

[3] Wer deinen Locken Schwärze schenkte,Hat eingesetzt die Nacht;Den Tag hat aufgekläret,Wer deinem Antlitz Weiße gab.

[4] Noch Niemand ist den krausen LockenVon deinem Moschushaar,Noch Niemand dem GeschooßeDer Brauen, und des Aug's entflohn.

[5] Von meiner Augen Thränen fließtEin bittrer Quell zusammen,Kein Schiffer steuert durch die MitteVon diesem Fluthenmeer sein Schiff.

[6] Des Lebens Quell sind deine Lippen.Sie geben Geisteskraft,Deßwegen hat mein KörperDen geistigen Geschmack des Weins.

[8] Kein Kuß von deinen PurpurlippenWard mir durch tausend List.Es hat mit tausend BittenMein Herz nicht seinem Wunsch erreicht, Was ist das Glas, das sich auf deineGesundheit immer leeret?Wir Andern trinken immer,Und sind hierin den Gläsern gleich.

179

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:10.80-10.80

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:10.80

German Translation

[1] رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند

[2] من ار چه در نظر یار خاکسار شدم
رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

[3] چو پرده دار به شمشیر می‌زند همه را
کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند

[4] چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است
چو بر صحیفه هستی رقم نخواهد ماند

[5] سرود مجلس جمشید گفته‌اند این بود
که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند

[6] غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه
که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند

[7] توانگرا دل درویش خود به دست آور
که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند

[8] بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر
که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند

[9] ز مهربانی جانان طمع مبر حافظ
که نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند

[1] Arrived the glad tidings that grief's time shall not remain
Like that joy's time remained not ; like this grief's time shall not remain .

[2] Although by the ill - speaking of the watcher I am ,in the Beloved's sight ,become dusty and despicable
Yet honoured like this ,the watcher shall not remain .

[3] Since the veil - holder door - keeper striketh all with the sword ,
Dweller of the sacred harlm ,a person shall not remain .

[4] Of regarding the picture ,good or bad ,is what room for thanks or for lament
When ,on the page of existence ,the writing of the decree shall not remain

[5] The song of Jamshid's assembly ,they have said ,was this
Bring the cup of wine for Jam Jamshid shall not remain .

[6] O candle reckon union with the moth a great gain
For even till dawn ,this commerce shall not remain .

[7] O powerful one bring to thy hand and help the darvish's heart
For the treasure of gold ,and the treasure of dirham shall not remain .

[8] In gold ,on this mansion of chrysolite ,they have written
Save the goodness of people of liberality ,aught shall not remain .

[9] Hafiz sever not desire for the true Beloved's favour
For the picture of violence and the mark of tyranny shall not remain .

[1] Freudenkunde kam zu mir: Tage des Grames werden nicht bleiben, Keine sind geblieben, ha! Keine derselben bleiben.

[2] Zwar bin ich im Angesicht Meines Geliebten wenig geehret, Doch mein Nebenbuhler wird Höher geehrt nicht bleiben.

[3] Da der Hüter mit dem Schwerdt Alle Besuche treibet von hinnen, Werden selbst die Tulpen nicht In dem Hareme bleiben.

[5] Dieses, sagt man, war das Wort Von dem Gesellschaftskreise Hafisens: Bringet Wein, der Becher wird Nimmer hienieden bleiben.

[6] Nimm als Beute an, o Licht! Jeden Genuß der Schmetterlingsliebe, Denn es wird am Morgen nichts Von dem Gekose bleiben. Des Verborgenen Bote hat Freudige Kunde heut mir gegeben: Wiß', es soll in dieser Welt Ewiger Gram nicht bleiben.

[7] Reicher! nimm das arme Herz Deines Derwisches einmal zu Handen, Denn ihm wird fürwahr kein Schatz Goldes und Silbers bleiben.

[8] Sieh auf dem smaragdnen Dom Stehet mit goldnen Zügen geschrieben: Außer guten Thaten wird Ewig hierorts nichts bleiben. In der Frühe gab der Ost, Ihren Genuß verheißend, mir Kunde: Daß in Kummer Niemand soll Ewig hienieden bleiben.

[9] Auf der Freundinn Liebe hoff' Immer Hafis mit gläubigem Herzen, Denn es wird das Unrecht nicht Ewig hienieden bleiben.

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:4.17-4.17

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:4.17

German Translation

[1] آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است
یا رب این تأثیر دولت در کدامین کوکب است

[2] تا به گیسوی تو دست ناسزایان کم رسد
هر دلی از حلقه‌ای در ذکر یارب یارب است

[3] کشته چاه زنخدان توام کز هر طرف
صد هزارش گردن جان زیر طوق غبغب است

[4] شهسوار من که مه آیینه دار روی اوست
تاج خورشید بلندش خاک نعل مرکب است

[5] عکس خوی بر عارضش بین کآفتاب گرم رو
در هوای آن عرق تا هست هر روزش تب است

[6] من نخواهم کرد ترک لعل یار و جام می
زاهدان معذور داریدم که اینم مذهب است

[7] اندر آن ساعت که بر پشت صبا بندند زین
با سلیمان چون برانم من که مورم مرکب است

[8] آن که ناوک بر دل من زیر چشمی می‌زند
قوت جان حافظش در خنده زیر لب است

[9] آب حیوانش ز منقار بلاغت می‌چکد
زاغ کلک من به نام ایزد چه عالی مشرب است

[1] What men of Khilvat call the Night of Power to - night is .
Lord from what constellation ,is it that this effect of fortune is

[2] In order that the hand of those unfit outward worshippers may rarely reach
Thy tress the Path of God Every lover's heart ,in the circle of the world engaged in the zikr of O Lord O Lord is .

[3] 0 Beloved I am one slain by Thy chin - dimple .For ,from every side ,
Beneath Thy chin - dimple ,many a neck of souls is .

[4] My horseman ,the mirror - holder of whose face is the moon ,
The crown of the lofty sun ,the dust of the hoof of his steed is .

[5] Behold the reflection of sweat on His the Beloved's cheek For the sun ,ardent of face .
As long as it is day daily in desire of this sweat ,ardent is .

[6] I will not abandon the suby lip of the Beloved ,nor the wine - cup
Zahids hold me excused for ,my religious order ,this is .

[7] In that cavalcade when they fasten the saddle on the back of the wind ,
With the great Sulaiman ,how may proceed I ,whose steed the feeble ant is

[8] Who from beneath his eye winking dischargeth an arrow at my heart ,
In the covert smile beneath His lip the life - sustenance of me Hafiz ,is .

[9] The water of life trickleth from the beak pen of my eloquence .
In God's name what a lofty drinker the black crow of my pen is

[1] Die Wunderkraft, von der ein Frommer spricht: Dies ist die Nacht der Sterne, Welcher o Herr! hat sie gebracht! Wie soll in dieser leichten Reiterschaar Mit Salomo ich reiten, Ich, dem zum Gaul die Ameis dient.

[2] Damit die Unverdienten nicht dein Haar Berühren, schrei'n die Herzen. Jeglichen Rings o Herr! o Herr!

[3] Ich bin entseelt vom Grübchen deines Kinns; Denn tausend Herzen liegen Unter dem Reife deines Kinnes.

[4] Den Spiegel meines Ritters hält der Mond, Die Sonne ist des Hufes Staub nur von seinem Schlachtenroß.

[5] Den Widerschein der Wangen schau doch an, Die Sonne zittert blos aus Sehnsucht nach diesem Widerschein.

[6] Ich will vom Glas und vom Rubin des Freund's Nicht lassen. Frommer! halt' dies Glaubensbekenntniß mir zu gut.

[8] Er, der mit seiner Wimpern Pfeil' Verwundet, giebt Hafisen Lächelnden Mundes Seelenkraft.

[9] Wo trinkt der Rabe meines Kiels? Bey Gott! aus seinem Schnabel Träufet des Lebens Quell hervor.

171

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:10.72-10.72

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:10.72

German Translation

[1] دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد
کز حضرت سلیمان عشرت اشارت آمد

[2] خاک وجود ما را از آب دیده گل کن
ویرانسرای دل را گاه عمارت آمد

[3] این شرح بی‌نهایت کز زلف یار گفتند
حرفیست از هزاران کاندر عبارت آمد

[4] عیبم بپوش زنهار ای خرقه می آلود
کان پاک پاکدامن بهر زیارت آمد

[5] امروز جای هر کس پیدا شود ز خوبان
کان ماه مجلس افروز اندر صدارت آمد

[6] بر تخت جم که تاجش معراج آسمان است
همت نگر که موری با آن حقارت آمد

[7] از چشم شوخش ای دل ایمان خود نگه دار
کان جادوی کمانکش بر عزم غارت آمد

[8] آلوده‌ای تو حافظ فیضی ز شاه درخواه
کان عنصر سماحت بهر طهارت آمد

[9] دریاست مجلس او دریاب وقت و در یاب
هان ای زیان رسیده وقت تجارت آمد

[1] Last night in the time of Muhammad a messenger of news from His Highness Asaf the murshid came .
From His Highness Sulaiman the true Beloved the order of joy came .

[2] With water of the eye ,make clay of the dust of our existence
To the heart's desolate mansion ,the time of building came .

[3] This endless explanation of the true Beloved's beauty ,that they men of knowledge uttered ,
Is only a word out of thousands ,that ,into example ,came .

[4] O thou wine - stained of garment take care conceal my defect
For ,to visit me ,that one pure of skirt the true Beloved came .

[5] The place rank of every one of the lovely ones the beloved ones becometh known to - day ,
When ,to the chief seat ,that moon ,assembly - adorning ,came .

[6] On the throne of Jam ,whose crown is the lofty sun's ladder of ascent ,
Behold the spirit notwithstanding all this contemptibility ,a feeble ant man came .

[7] O heart keep thyself safe from His bold eye
Because ,for plunder ,that sorcerer the eye the archer ,came .

[8] Hafiz stained with sin thou art .Ask a favour of the king the murshid
For ,for purification of the sin - stained that foundation of liberality the murshid came .

[9] The King's assembly is a sea .Discover the time of pearl - gaining
Ho O loss - stricken one the time of barter and profit hath come .

[1] Von dem Aßaf ist Gestern Kunde gekommen, Es sey vom König Salomon Zur Lust Erlaubniß gekommen.

[2] Mache vom Körper- Staub mit Thränen den Mörtel, Es ist für das verfallne Haus Die Zeit des Baues gekommen.

[3] Vielerlei Worte Seine Reize zu loben, Sie sind ein Buchstab, der davon Nun ist zur Sprache gekommen.

[4] Fleckige Kutte Verdecke unsere Fehler, Denn dieser Reine ist nur zum Besuch der Reinen gekommen.

[5] Heute verlautet Was der Schönen Gehalt sey, Es ist der helle Mond des Kreises Zum Vorsitz herunter gekommen.

[7] Auge der Ceder, Nimm den Glauben in Acht, Denn dieser Zaubrer Bogenschütz Ist nur zum Raube gekommen.

[8] Armuth zu läutern, Suche Gnaden des Schahes, Denn seiner Großmuth reiner Stoff Ist, dich zu läutern, gekommen.

[9] Seine Gesellschaft Ist ein Meer. Du ergreife Die Zeit! Gefallener! es ist Die Zeit des Handelns gekommen.

375

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:28.67-28.67

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:28.67

German Translation

[1] صوفی بیا که خرقه سالوس برکشیم
وین نقش زرق را خط بطلان به سر کشیم

[2] نذر و فتوح صومعه در وجه می‌نهیم
دلق ریا به آب خرابات برکشیم

[3] فردا اگر نه روضه رضوان به ما دهند
غلمان ز روضه حور ز جنت به درکشیم

[4] بیرون جهیم سرخوش و از بزم صوفیان
غارت کنیم باده و شاهد به بر کشیم

[5] عشرت کنیم ور نه به حسرت کشندمان
روزی که رخت جان به جهانی دگر کشیم

[6] سر خدا که در تتق غیب منزویست
مستانه‌اش نقاب ز رخسار برکشیم

[7] کو جلوه‌ای ز ابروی او تا چو ماه نو
گوی سپهر در خم چوگان زر کشیم

[8] حافظ نه حد ماست چنین لاف‌ها زدن
پای از گلیم خویش چرا بیشتر کشیم

[1] O Sufi come the khirka of hypocrisy ,off we will draw
On across the head of this picture of hypocrisy ,the cancelling line ,we will draw

[2] The offering and the alms of the towered building the monastery as the price of wine ,we place
In the water of the tavern of love ,from the pollution of self - beholding and of man - displaying ,we will wash and the garment of hypocrisy drawing ,we will draw .

[3] To - morrow the resurrection day if to us the garden of Rizvan they give not ,
Youths from the seventh heaven ghurfa and Hur from the garden jannat out we draw .

[4] Happy of head ,forth from the world we lovers of God will leap and from the banquet of the rival the outward worshipper ; or the denier of love
On the last day the cup ,we plunder ; and ,to the door ,the lovely one we draw .

[5] A work ,let us do if not ,shame it will bring ,
One day ,when to the other world ,life's chattels ,we draw .

[6] The mystery of fate that ,in the veil of the hidden ,is hidden ,
Intoxicatedly ,from off its face ,the veil we draw .

[7] From His eye - brow ,the glance where ,so that ,like the new crescent moon ,
In the chaugan of gold ,the ball of the sphere ,we may draw .

[8] Hafiz not our limit is it like this to boast
From beyond my blanket ,my foot farther why should we draw .

[1] Komm' Weiser, laß uns dieses Kleid Des Trugs ausziehen. Laß über's Bild der Gleisnerey Den Schwamm uns ziehen.

[2] Die Opfer und die Spenden laß Für Wein uns geben, Die Kutte laß uns durch den Bach Der Schenke ziehen.

[3] Und sollte man das Paradies Uns dann verweigern, So wollen wir selbst die Huris Heraus uns ziehen.

[4] Berauscht spring' aus der Zell hervor Vom Neiderfeste. Laß uns den Wein, laß Mädchen uns Beim Haar herziehen.

[5] Wir wollen Nichts als Gutes thun, Sonst wird uns Schande, Am Tage, wo die Seele muß Von hinnen ziehen.

[6] Und von dem tief verborgnen Loos, Das Keiner kennet, Laß uns den Schleier, der es deckt, Im Rausch wegziehen.

[7] Wo sind die süßen Schmeichelei'n Von diesen Brauen, Daß wie der Mond den Himmelsplan Nach uns wir ziehen.

[8] Hafis, es ziemet dir ja nicht, So viel zu prahlen, Und aus des Teppichs Kreis hinaus Den Fuß zu ziehen.

115

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:10.16-10.16

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:10.16

German Translation

[1] درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

[2] چو مهمان خراباتی به عزت باش با رندان
که درد سر کشی جانا گرت مستی خمار آرد

[3] شب صحبت غنیمت دان که بعد از روزگار ما
بسی گردش کند گردون بسی لیل و نهار آرد

[4] عماری دار لیلی را که مهد ماه در حکم است
خدا را در دل اندازش که بر مجنون گذار آرد

[5] بهار عمر خواه ای دل وگرنه این چمن هر سال
چو نسرین صد گل آرد بار و چون بلبل هزار آرد

[6] خدا را چون دل ریشم قراری بست با زلفت
بفرما لعل نوشین را که زودش باقرار آرد

[7] در این باغ از خدا خواهد دگر پیرانه سر حافظ
نشیند بر لب جویی و سروی در کنار آرد

[1] Plant the tree of friendship ,that ,to fruit ,the heart's desire bringeth
Up - pluck the bush of enmity ,that countless troubles bringeth .

[2] When thou art the guest of the tavern of love with profligates holy travellers be with respect
For ,O beloved ,if thou be only a dreg - drinker ,the intoxication ,of wine - sickness of the love for God even this dreg bringeth .

[3] The night of society with beloved ones reckon plunder .For ,after our time ,
The sphere many a revolution maketh many a night winter and day spring bringeth .

[4] Laila's litter - keeper ,in whose order is the moon's cradle ,
O God into his heart cast the wish that ,passing by the abode of Majnun ,he may cause .

[5] O heart desire the spring season .If not ,every year ,this sward the world
A hundred beautiful roses ,like the wild rose ,and a thousand birds like the nightingale bringeth .

[6] Since ,with Thy tress ,my wounded heart hath established a covenant ,for God's sake ,
Order Thy sweet ruby lip that to rest ,its the heart's state ,it may bring .

[7] In this garden the world Hafiz ,gray of head ,asketh God
That ,by the marge of the stream ,he may sit and into his embrace ,a cypress may bring .

[1] Pflanze den Baum der Freundschaft, Der Frucht des Wunsches bringt, Tilge den Zweig der Feindschaft, Der Schmerz und Qualen bringt.

[2] Bist du ein Gast der Schenke, Begegne Trunknen gut, Weil dein Betragen dir sonst Verdruß und Kopfweh bringt.

[3] Nütze die Nachtgespräche, Indem in unsrer Zeit, Weltengeschick der Tage Und Nächte viele bringt.

[4] Sende dem Herzen Leila's, Worinn der Mond sich wiegt, Einen Gedanken, der sie Medschnun näher bringt,

[5] Wünsche des Lebens Frühling! Weil diese Flur nicht stets Vögel und Blumen bringt, Narziße's und Bülbül.

[6] Wahrlich der Winde Busen Vertrauet auf dein Haar, Deinem Rubin befehle, Daß er's zur Ordnung bringt. Niedergefallen bist du Mit tausend Pfunden Herz! Siehe nun! daß ein Becher Mit Wein zur Ruh' dich bringt.

[7] Siehe! Hafis erflehet, Daß ihn sein Loos zum Rand Eines Gewässers, zum Busen Von Euer Ceder bringt.

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:4.20-4.20

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:4.20

German Translation

[1] رواق منظر چشم من آشیانه توست
کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست

[2] به لطف خال و خط از عارفان ربودی دل
لطیفه‌های عجب زیر دام و دانه توست

[3] دلت به وصل گل ای بلبل صبا خوش باد
که در چمن همه گلبانگ عاشقانه توست

[4] علاج ضعف دل ما به لب حوالت کن
که این مفرح یاقوت در خزانه توست

[5] به تن مقصرم از دولت ملازمتت
ولی خلاصه جان خاک آستانه توست

[6] من آن نیم که دهم نقد دل به هر شوخی
در خزانه به مهر تو و نشانه توست

[7] تو خود چه لعبتی ای شهسوار شیرین کار
که توسنی چو فلک رام تازیانه توست

[8] چه جای من که بلغزد سپهر شعبده باز
از این حیل که در انبانه بهانه توست

[9] سرود مجلست اکنون فلک به رقص آرد
که شعر حافظ شیرین سخن ترانه توست

[1] O true Beloved the chamber of vision of my eye is the dwelling of Thine
Show courtesy ,and alight ,for this house is the House of Thine .

[2] By the grace of mole and of down Thy creations Thou scratchedest the heart of Arifs lovers of God
Wondrous ,are the subtleties beneath the snare of the grain the down of the mole of Thine .

[3] O bulbul the perfect murshid glad of heart be ,in union with the rose the true Beloved
For ,in the sward the world the amorous warbling the melody of utterance of divine truths all is thine .

[5] In body ,unworthy of Thy service am I
But my soul ,its essence is the dust of the threshold of Thine .

[6] Not that one am I to give my heart's coin to every impudent one
Closed is the treasure door with the seal of Thine ,and the mark of Thine .

[8] My place ,what When even the sky ,the juggler ,staggereth
At the sorceries that are in the store - house of pastime of Thine .

[9] Now ,the melody of Thy assembly bringeth the sky to dancing ;
For ,the verse of Hafiz ,sweet of speech ,is the melody of Thine .

[1] Die Zelte meiner Augen Sind deinem Aufenthalt geweiht, O komm herab, sey gnädig, Denn meine Wohnung ist dein Haus.

[2] Des Maals, der Flaumen Anmuth Hat Weisen selbst das Herz geraubt O sonderbare Weise, Sie dienen dir statt Netz und Korn.

[3] In dem Genuß der Rose Erfreue dich o Nachtigall! Denn mit verliebten Klagen Erfüllest du allein die Flur.

[4] Die Heilung meines Herzens Sey deinen Lippen heimgestellt, Die Kräfte des Rubines Sind deinem Schatze anvertraut.

[5] Zwar bin ich nicht im Stande Dir körperlich zu nah'n, Doch bleibet meine Seele Der Staub der Schwelle deines Thors.

[6] Ich spende nicht an jedes Verliebtes auch mein Seelengold, Dein Siegel und dein Zeichen Sind meinem Schatze aufgedrückt.

[7] Mein holder süßer Ritter, Woher nahmst du die seltne Kunst, Daß du den Gaul des Himmels, Nach Wunsch mit deiner Geißel zähmst?

[8] Wie soll denn ich Verliebter Den tausend Künsten wiederstehn, Den Gaukelei'n, mit welchen Du selbst den Himmel irre führst.

[9] Es tanzen selbst die Sphären Im lichten Harmonienkreis Indem hiezu die Weise Das süße Lied Hafisens spielt.

359

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:28.51-28.51

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:28.51

German Translation

[1] خرم آن روز کز این منزل ویران بروم
راحت جان طلبم و از پی جانان بروم

[2] گر چه دانم که به جایی نبرد راه غریب
من به بوی سر آن زلف پریشان بروم

[3] دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت
رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم

[4] چون صبا با تن بیمار و دل بی‌طاقت
به هواداری آن سرو خرامان بروم

[5] در ره او چو قلم گر به سرم باید رفت
با دل زخم کش و دیده گریان بروم

[6] نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی
تا در میکده شادان و غزل خوان بروم

[7] به هواداری او ذره صفت رقص کنان
تا لب چشمه خورشید درخشان بروم

[8] تازیان را غم احوال گران باران نیست
پارسایان مددی تا خوش و آسان بروم

[9] ور چو حافظ ز بیابان نبرم ره بیرون
همره کوکبه آصف دوران بروم

[1] Joyous that day when from this desolate abode this world I go
The ease of soul the true Beloved I seek and for the sake of the Beloved I go .

[2] Though I know that to such a place the stranger findeth not the path ,
To the sweet perfume of that dishevelled tress ,I go .

[3] From dread of the prison of Sikandar this fleeting world my heart took contraction
I bind up my chattels and to the Land of Sulaiman the lasting world I go .

[4] With the sick heart ,and powerless body ,like the swift breeze ,
For the love of that moving cypress ,I go .

[5] In His path ,like the pen ,if on my head it is necessary to go ,
With the heart ,wound - enduring and weeping eye ,I go .

[6] If of this grief one day come to an end ,I have vowed that
To the wine - house door ,joyous and song - singing ,I will go

[7] That like a mote ,in love for Him ,
To the lip of the fountain of the resplendent sun ,I will go .

[8] Since ,to the Arabs those gone before ,who rest in proximity to God and who have escaped from time's tumult grief for us of heavy loads is none ,
Persians murshids of the faith guides of the Path of certainty A little help ,that happy and easy of heart in that Path I may go .

[9] And if ,out from the desert ,I take not the path like Hafiz
Along with the constellations of the Asaf of the age I go .

[1] O froher Tag! an dem aus diesem Zerstörten Haus ich werde gehen! An dem ich Seelenruhe suchen, Und nach der Freundinn werde gehen.

[2] Wiewohl ich weiß, daß diese Straße Zu Nichts den fremden Wandrer führet, So will ich doch nach Wohlgerüchen, Der tief verwirrten Locken gehen.

[3] Ein Schrecken hat mein Herz ergriffen, In diesem Kerker Alexanders. Ich werde nun mein Bündel schnüren, Zum Thron der Salomonen gehen.

[4] Ich will mit meinem kranken Herzen, Und mit dem kräftelosen Körper Dem Ostwind gleich, blos aus Begierde Nach dieser schwanken Ceder gehen.

[5] Und müßt' ich wie die Schreibefeder Sogar auf meinem Kopfe gehen, Ich würde doch mit wundem Herzen, Mit Thränen in den Augen gehen.

[6] Ich that ein heimliches Gelübde, Wenn ich von diesem Scherzen einstens Befreiet bin, mit frohem Herzen Und Sang zur Schenke hinzugehen.

[7] Aus Lust zu ihr und aus Begierde, Vermöchte ich wie Sonnenstäubchen Bis an den Rand des Aug's der Sonne Im Tanz und Glanz hineinzugehen.

[8] Weil jene leicht geschnüret sind, Die auf arabischen Hengsten reiten, So wollen wir zu frommen Männern, Ganz leicht und frohen Muthes gehen.

[9] Und wenn ich wie Hafis die Straße Nicht finden kann aus Trennungswüsten, So will ich immer mit dem Heere Des Großwesir's der Zeiten gehen.

211

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:10.112-10.112

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:10.112

German Translation

[1] دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود
تا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود

[2] رسم عاشق کشی و شیوه شهرآشوبی
جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود

[3] جان عشاق سپند رخ خود می‌دانست
و آتش چهره بدین کار برافروخته بود

[4] گر چه می‌گفت که زارت بکشم می‌دیدم
که نهانش نظری با من دلسوخته بود

[5] کفر زلفش ره دین می‌زد و آن سنگین دل
در پی اش مشعلی از چهره برافروخته بود

[6] دل بسی خون به کف آورد ولی دیده بریخت
الله الله که تلف کرد و که اندوخته بود

[7] یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد
آن که یوسف به زر ناسره بفروخته بود

[8] گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ
یا رب این قلب شناسی ز که آموخته بود

[1] Last night ,He the true Beloved came and His cheek ,He had enkindled .
Let us see ,the grief - stricken heart of the lover how He had consumed .

[2] The custom of lover - slaying and the way of city - upsetting
Was a garment that ,on His form ,He had stitched .

[3] Rue for His own face ,He the true Beloved regarded the lover's soul
And ,for this work of consuming the lover the ruddy fire of His cheek ,had enkindled .

[4] Although ,outwardly ,He spake saying : I will cruelly slay thee ,I saw
That secretly towards me ,heart - consumed ,His glance had been .

[5] The black infidelity of His dark tress attacked the path of faith and that one of stony heart ,
In its faith's path ,a torch formed of His ruddy face ,had enkindled .

[6] To hand ,much blood my heart brought ; but ,my eye with bloody tears spilled it
Allah ,Allah this blood who had expended who had collected

[7] The true Beloved ,sell not for the world and in the world's attachments be not foot - bound For ,much ,it profited not
That one who ,for base gold ,Yusuf ,had sold .

[8] He spake ,and sweetly spake Hafiz go and burn the khirka
O Lord from whom ,this power of base - coin recognising is it that He had learned

[1] Gestern kam der Wein, die Wangen waren entflammet, Ach wie lange noch wirst, elendes Herz, du verbrannt!

[2] Liebender Mord, und die Kunst, die Städte in Aufruhr zu bringen, Sind ein Ehrenkleid, meinem Geliebten geweiht.

[3] Seelen der Liebenden sind für ihn ein Schleier der Wangen, Dieser Funke hat mehreres Feuer entflammt:

[4] Wenn er öffentlich spricht, ich will dich Armer ermorden, Seh' ich doch, wie er dabei manchmal verstohlen herblickt,

[5] Zwar ergreift sein ungläubiges Haar die Pfade des Glaubens, Aber vom Herzen aus Stein sprangen mir Funken heraus.

[6] Blut erwarb sich das Herz, vom Aug' ward's wieder vergoßen, Gott! mein Gott! was verlor und was gewinn' ich zuletzt.

[7] Du verkaufe den Freund um alle Güter der Welt nicht, Denn mit nichten gewann, wer einst Jusufen verkauft.

[8] Geh', verbrenne dein Kleid Hafis, so sprach der Geliebte, Herr! wo hat er so viel Herzenserfahrung gelernt.

471

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:32.43-32.43

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:32.43

German Translation

[1] ز دلبرم که رساند نوازش قلمی
کجاست پیک صبا گر همی‌کند کرمی

[2] قیاس کردم و تدبیر عقل در ره عشق
چو شبنمی است که بر بحر می‌کشد رقمی

[3] بیا که خرقه من گر چه رهن میکده‌هاست
ز مال وقف نبینی به نام من درمی

[4] حدیث چون و چرا درد سر دهد ای دل
پیاله گیر و بیاسا ز عمر خویش دمی

[5] طبیب راه نشین درد عشق نشناسد
برو به دست کن ای مرده دل مسیح دمی

[6] دلم گرفت ز سالوس و طبل زیر گلیم
به آن که بر در میخانه برکشم علمی

[7] بیا که وقت شناسان دو کون بفروشند
به یک پیاله می صاف و صحبت صنمی

[8] دوام عیش و تنعم نه شیوه عشق است
اگر معاشر مایی بنوش نیش غمی

[9] نمی‌کنم گله‌ای لیک ابر رحمت دوست
به کشته زار جگرتشنگان نداد نمی

[10] چرا به یک نی قندش نمی‌خرند آن کس
که کرد صد شکرافشانی از نی قلمی

[11] سزای قدر تو شاها به دست حافظ نیست
جز از دعای شبی و نیاز صبحدمی

[1] To me ,from the heart - ravisher who will convey the kindness of a letter of a pen
The foot - man of the wind is where ,if he still doeth a kindness

[2] In love's path ,I considered that the deliberation of wisdom
Is like a little night - dew ,that ,on the sea ,draweth a mark wrinkle

[3] Come for ,though my khirka is the endowment of the wine - house ,
Of the property of endowment ,thou seest not to my name even a diram .

[4] O heart Saki head - pain giveth the tale of how and why
The cup of pure wine take and ,from the care of thy own life ,rest a moment .

[5] Love's pain knoweth not the road - sitting physician the dry zahid ; the sufi ,void of wisdom
O one dead of heart go to hand get a Masih - breath .

[6] From hypocrisy ,my heart took flight and the drum was beneath the blanket
Come ,so that at the wine - house door ,I may up - lift a great standard .

[7] Come and drink wine For the time - recogniser selleth two worlds this and the next
For one cup of pure wine ; and for the society of a lovely idol .

[8] Not love's way is ever pleasure and ease
If ,our companion ,thou be ,drink the poison of a great grief .

[9] No complaint only mention I make .But ,the cloud of mercy of the Friend ,
To the field of liver - thirsty ones ,gave not even a little dew .

[10] For one reed of his candy ,why purchase they not that one Hafiz
Who ,a hundred sugar - scatterings ,made from the reed of a single pen

[11] O king in Hafiz's hand is naught worthy of thy value
Save the supplication of a night and the prayer of a morning .

[1] Wo ist Ostwind, der Both, um jenen nach Würden zu ehren, Der von meinem Freund liebliche Briefchen mir bringt,

[2] Wisset, mit was der Verstand im Wege der Liebe vergleichbar? Mit dem Tröpfchen Thau, das in die Fluthen sich senkt.

[3] Komm'! denn ist gleich mein Ordenskleid die Stiftung der Schenke, Keinen Pfennig doch wirst du darum finden bei mir.

[4] Wie und warum, und alles zu wissen macht häufiges Kopfweh, Nimm den Becher, und ruh' wenig Minuten nur aus!

[5] Was verstehen die Aerzte am Weg, die Leiden der Liebe? Du gestorbener Mann sieh' um den Heiland dich um.

[6] Ha! mein Herz ist wider Trommel und Kutten im Aufruhr, Vor der Schenke Thür pflanzen die Fahne wir auf.

[7] Komm'! die auf Zeit sich verstehen verhandeln Himmel und Erde Für zwey Becher Wein, und ein vertrautes Gespräch.

[8] Immer genießen und schwelgen ist nicht die Gewohnheit der Liebe, Gehst mit uns du um, trinke die Hefen des Grams.

[9] Klagen will ich nun nicht, allein die Milde des Freundes Feuchtete noch bisher durstige Herzen nicht an.

[10] Ey warum kauft ein Zuckerrohr nicht von Freunden der Redner, Dessen süßem Kiel liebliche Rede entfließt.

[11] Nichts besitzet Hafis, was deinen stattlichen Wuchs zahlt, Nichts als Abendgruß, nichts als Morgengebet.

196

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:10.97-10.97

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:10.97

German Translation

[1] آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند

[2] دردم نهفته به ز طبیبان مدعی
باشد که از خزانه غیبم دوا کنند

[3] معشوق چون نقاب ز رخ در نمی‌کشد
هر کس حکایتی به تصور چرا کنند

[4] چون حسن عاقبت نه به رندی و زاهدیست
آن به که کار خود به عنایت رها کنند

[5] بی معرفت مباش که در من یزید عشق
اهل نظر معامله با آشنا کنند

[6] حالی درون پرده بسی فتنه می‌رود
تا آن زمان که پرده برافتد چه‌ها کنند

[7] گر سنگ از این حدیث بنالد عجب مدار
صاحب دلان حکایت دل خوش ادا کنند

[8] می خور که صد گناه ز اغیار در حجاب
بهتر ز طاعتی که به روی و ریا کنند

[9] پیراهنی که آید از او بوی یوسفم
ترسم برادران غیورش قبا کنند

[10] بگذر به کوی میکده تا زمره حضور
اوقات خود ز بهر تو صرف دعا کنند

[11] پنهان ز حاسدان به خودم خوان که منعمان
خیر نهان برای رضای خدا کنند

[12] حافظ دوام وصل میسر نمی‌شود
شاهان کم التفات به حال گدا کنند

[1] Those Murshids ,who from exceeding firmness with their glance alchemy of the dust of the traveller's existence make ,
At us ,eye - cornering oblique glancing do they make

[2] My pain concealed from the claimant's physician ,best
It may be that ,its remedy from the treasury of the hidden ,they Fate and Destiny make .

[3] Since the true Beloved uplifteth not the veil from His face ,
Why doth every one ,in imagination ,a tale make

[4] Since they carried not away the beauty of ease and austerity is ,
That best that ,as a favour ,release of their own work ,they make .

[5] Be not without divine knowledge for in excess of love
Bargains with the friend ,people of vision make .

[6] Now ,within the screen ,many a calamity goeth
At that time when the screen falleth down ,let us see what they make .

[7] If of this tale the stone bewail ,hold it not wonderful
Utterance of the tale of the happy heart ,those of heart make .

[8] Drink wine .For ,within the screen ,a hundred crimes on the part of strangers
Are better than a devotion which ,with dissimulation and hypocrisy ,they make .

[9] The garment of faith and of divine knowledge wherefrom cometh the perfume of Yusuf God ,great and glorious
It ,I fear ,the proud brothers Shaitans rent make .

[10] Pass to the street of the tavern since the present crowd ,
For the sake of thee only ,at their own times ,prayer make .

[11] Secretly from the envious ones ,call me to thyself .For ,the affluent ones
For God's sake ,much secret good make .

[12] Hafiz union with the true Beloved is ever unattainable
God forbid to the beggar's state ,less attention they should make .

[1] Jene, die mit einem Blick Goldstaub aus dem Staube machen, Kann es wohl geschehn, daß sie Einen Blick auf mich her machen?

[2] Beßer zugedeckt den Schmerz, Als um einen Arzt zu schicken, Denn man kann mir noch vielleicht Ein geheimes Mittel machen.

[3] Sieh mein Liebchen, lüftet nicht Von dem Angesicht den Schleier, Daher kommts, daß sie von ihr Allerhand Beschreibung machen.

[4] Da das Heil nicht in dem Rausch Nicht in Klausnerzellen lieget, Ist das Beste, seinen Grund Auf des Herrn Wort zu machen.

[5] Sey nicht ohne Wissenschaft, Weil im Besestan der Liebe Weise nur mit ihres Gleichen Freundschaft und Bekanntschaft machen.

[6] Jeder thut nun, was er will, Heimlich unter seiner Decke; Hebt man einst die Decke auf, Sag', was werden sie dann machen?

[7] Wenn bei dem, was ich erzähl', Steine selber Thränen weinen, Wiß', ein Mann, der Herz hat, muß Rührend die Erzählung machen.

[8] Trinke Wein, denn beßer ists, Heimlich hundertmal zu singen, Als einmal vor aller Welt Eine Gleißnerey zu machen.

[9] Ach! ich fürchte, daß in's Hemd, Das mein Jusuf durchgewürzt, Seine Brüder aufgebracht, Einen Riß aus Neid mir machen.

[10] Geh' der Schenke Thür vorüber, Daß diejenigen, die trinken, Ihre Zeit mit dem Gebet Dir zum Heil und Nutzen machen.

[11] Ob den Neidern rufe mich Heimlich zu dir auf das Zimmer, Weil die, welche Gutes thun, Vieles ganz im Stillen machen.

[12] Immerwährenden Genuß Giebt es nicht, Hafis, auf Erden Könige sind nicht gewohnt, Bettlern Schmeichele'n zu machen.

154

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:10.55-10.55

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:10.55

German Translation

[1] راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد
شعری بخوان که با او رطل گران توان زد

[2] بر آستان جانان گر سر توان نهادن
گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد

[3] قد خمیده ما سهلت نماید اما
بر چشم دشمنان تیر از این کمان توان زد

[4] در خانقه نگنجد اسرار عشقبازی
جام می مغانه هم با مغان توان زد

[5] درویش را نباشد برگ سرای سلطان
ماییم و کهنه دلقی کآتش در آن توان زد

[6] اهل نظر دو عالم در یک نظر ببازند
عشق است و داو اول بر نقد جان توان زد

[7] گر دولت وصالت خواهد دری گشودن
سرها بدین تخیل بر آستان توان زد

[8] عشق و شباب و رندی مجموعه مراد است
چون جمع شد معانی گوی بیان توان زد

[9] شد رهزن سلامت زلف تو وین عجب نیست
گر راه زن تو باشی صد کاروان توان زد

[10] حافظ به حق قرآن کز شید و زرق بازآی
باشد که گوی عیشی در این جهان توان زد

[1] O Minstrel play a note ,at the melody whereof ,a great sigh of rapture from the body one can cast
Utter a verse ,whereby the heavy cup of wine on the earth one can cast .

[2] If at the true Beloved's threshold ,one can lay one's head ,
To the sky ,the shout of loftiness ,one can cast .

[3] In Thy sight wretched appeareth our bent stature
To the eyes of Thy enemies ,the arrow from this our bow ,one can cast .

[4] Not contained in the cloisters are the mysteries of love - play and of intoxication
For only with magians ,the cup of magian wine one can cast ,

[5] The victuals of the king's palace are not for the Darvish
Old and ragged - clad are we upon whom fire one can cast .

[6] In exchange for one glance of the true Beloved's men of vision stake two worlds .
Tis love and ,on life's cast ,the first stake ,one can cast .

[7] If fortune should open the door of union with Him ,
In this vain fancy ,on the threshold ,many a head one can cast .

[8] The sum total of our desire is love ,youth ,and profligacy
When luminous the senses become like the luminous candle ,the ball of explanation ,one can cast .

[9] O true Beloved the highwayman of safety became Thy tress .This is no wonder .
If Thou be highwayman ,a hundred Karvans ,one can waylay .

[10] Hafiz by the truth of the Kuran I swear saying From fraud and deceit come out
It may be ,that if so thou do the ball of fortune with the sincere ones one can cast .

[11] If the Beloved's shadow fall on the stream of tears of my eye ,
On the dust of His thoroughfare ,running water one can cast .

[12] With reason ,understanding ,and knowledge ,one can give the gift of speech
When all is acquired ,the ball from the midst ,one can cast .

[1] Spiele eine Weise auf, Daß mit Seufzern wir dazu uns schlagen, Singe uns Gesänge vor, Daß wir Becher an einander schlagen.

[2] Ist es uns gegönnet, Unsern Kopf auf ihre Thür zu legen, O so mag wohl das Geschrey Unsrer Herrschaft an den Himmel schlagen.

[3] Meine krumm gebeugte Form Scheinet nur Verachtung zu verdienen, Doch ein Bogen ist sie nur Dessen Pfeile viele Feinde schlagen.

[4] In das Kloster taugen nicht Die Geheimniße des Liebesspieles, Denn der Schenkenknaben Glas Muß in Schenken man zusammenschlagen.

[6] Nur für einen einz'gen Blick Spielen beide Welten aus den Weisen, Auf den ersten Wurf muß man Seine Seele in die Schanze schlagen.

[7] Wenn der Freundinn Hochgenuß Eine einz'ge Thür eröffnen wollte, Würden dieser Hoffnung voll Töpfe auf der Schwelle sich zerschlagen.

[8] Jugend, Liebe, Trunkenheit Sind, was ich für mich beisammen wünsche, Sind die Wörter erst vereint, Dann ist's leicht, den Redeball zu schlagen.

[9] Deine Locken rauben unser Heil, Und hierüber ist sich nicht zu wundern, Denn ein Räuber, der dir gleicht, Kann wohl hundert Karawanen schlagen. Wenn auf meines Auges Quell Meines Freundes Schatten fallen sollte, Will ich für den Staub des Weg's, Wasser aus dem Stein des Herzens schlagen. Die Erkenntniß, der Verstand Und die Wissenschaft verschönt die Rede, Wenn dies alles sich vereint, Ist es leicht, den Worteball zu schlagen.

[10] Ich beschwöre dich, Hafis, Bei dem Koran! laß die Gleißnereyen, Denn nur die Aufrichtigen Können ihrer Wünsche Ballen schlagen.

140

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:10.41-10.41

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:10.41

German Translation

[1] دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد
یاد حریف شهر و رفیق سفر نکرد

[2] یا بخت من طریق مروت فروگذاشت
یا او به شاهراه طریقت گذر نکرد

[3] گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنم
چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد

[4] شوخی مکن که مرغ دل بی‌قرار من
سودای دام عاشقی از سر به درنکرد

[5] هر کس که دید روی تو بوسید چشم من
کاری که کرد دیده من بی نظر نکرد

[6] من ایستاده تا کنمش جان فدا چو شمع
او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد

[1] The Heart - Ravisher God departed and hint thereof to those heart - gone the lovers made not
Of the companion of the city and of the friend of the journey ,recollection He made not .

[2] Either ,my fortune abandoned the path of love
Or He the Heart - Ravisher by the highway of Tarikat ,journeying made not .

[3] I said Perchance ,by weeping ,I may make His heart kind .
Impression on the hard stone the true Beloved's heart the drops of rain my tears made not .

[4] Although ,through grief ,the wing and the feather of my heart became broken ,
Go out of my head ,the crude madness of being a lover it made not .

[5] 0 true Beloved every one kissed Thy face who saw my weeping eye
Without value ,the work that our weeping eye did ,it made not .

[6] I standing ,like the candle ,to make my life a sacrifice for Him
Like the morning - breeze ,passing by me ,He made not .

[7] I am in astonishment wherefore He the jewel became the fellow - breather the lover of the watcher the shell
The worthless shell ,as the associate of the precious jewel ,one made not .

[8] In the assembly ,the split tongue of Hafiz's reed
Uttered Thy mystery to none ,so long as abandoning of his head life he made not .

[1] Fortgegangen ist der Freund, Hat uns Verlornen nicht kund es gethan, Hat nicht seines Freunds der Stadt, Seiner Gefährten Erwähnung gethan.

[2] Sieh', entweder hat mein Glück, Sich von dem Wege der Liebe verirr't, Oder von dem wahren Weg Hat mein Geliebter den Absprung gethan.

[3] Zu mir selber sprach ich dann: Ha! vielleicht wird er durch Thränen erweicht, Aber auf den harten Stein Haben die Thränen nicht Eindruck gethan. Meinem Herzen hat der Schmerz Schwingen und Fittiche gänzlich zerknickt, Doch verliebte Thorheit wird Nimmer aus meinem Gemüthe gethan.

[5] Wer geseh'n hat dein Gesicht, Küßet mit Freunden mein sehnendes Aug', Denn mein Auge hat noch nichts Ohne die reifste Betrachtung gethan. Sieh! es wird Hafisens Kiel Mit der gespaltenen Zunge gewiß, Niemanden sich anvertraun, Bis er Verzicht auf das Leben gethan.

[6] Aufzuopfern stand ich da, Ihm zu gefallen, wie Kerzen den Geist, Aber Er hat, wie der Ost, Mir im Vorbeygeh'n nicht freundlich gethan.

195

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-far1:10.96-10.96

urn:cts:farsiLit:hafez.divan.perseus-eng1:10.96

German Translation

[1] غلام نرگس مست تو تاجدارانند
خراب باده لعل تو هوشیارانند

[2] تو را صبا و مرا آب دیده شد غماز
و گر نه عاشق و معشوق رازدارانند

[3] ز زیر زلف دوتا چون گذر کنی بنگر
که از یمین و یسارت چه سوگوارانند

[4] گذار کن چو صبا بر بنفشه زار و ببین
که از تطاول زلفت چه بی‌قرارانند

[5] نصیب ماست بهشت ای خداشناس برو
که مستحق کرامت گناهکارانند

[6] نه من بر آن گل عارض غزل سرایم و بس
که عندلیب تو از هر طرف هزارانند

[7] تو دستگیر شو ای خضر پی خجسته که من
پیاده می‌روم و همرهان سوارانند

[8] بیا به میکده و چهره ارغوانی کن
مرو به صومعه کان جا سیاه کارانند

[9] خلاص حافظ از آن زلف تابدار مباد
که بستگان کمند تو رستگارانند

[1] The slave of thy intoxicated eye ,crown - possessors are
Undone with the wine of Thy ruby lip ,sensible ones are .

[2] O true Beloved for Thee ,the wind bearing news to men ,and far and near thy perfume and for me the water tear of the eye declaring me to be a lover became informers :
If not ,mystery - keepers of each other the lover and the Beloved are .

[3] When Thou passest supon the Path glance
Beneath Thy two tresses ,from right and left ,how restless they are .

[4] O true Beloved like the wind ,pass over the violet - bed .Behold ,
From the tyranny of thy tress ,how sorrowful they are

[5] O God - recogniser Our portion is paradise .Go
For deserving of mercy ,- sinners are .

[6] To that rose cheek of Thine not alone do I sing the love song
For ,on every side ,Thy nightingales lovers a thousand are .

[7] O Khizr of auspicious foot the Murshid perfect and excellent bethou my hand seizer .For I
Travel on foot and my fellow - travellers .Arifs on horse - back are .

[8] To the wine - house ,go and with wine make ruddy thy face
To the cloister ,go not for there ,dark of deed ,they are .

[9] O true Beloved free of that twist - possessing tress ,Hafiz be not :
For ,free from evilness ,from grief ,and from attachment to any one those bound to Thy girdle are .

[10] From the picture expression of Hafiz's face ,one can know
That at the Friend's door ,dusty humble the dwellers are .

[1] Herrscher sind die Sklaven von deinen Narzißen, Weise sind berauschet von deinen Rubinen,

[2] Dich verrieth der Ostwind, mich aber die Thränen, Niemals bleibt versteckt das Geheimniß der Liebe.

[3] Gehst du deine doppelten Locken vorüber, Sieh die Unbeständigen, welche dran haften.

[4] Wie der Ostwind gehe vorbei bei den Veilchen, Sieh, was deine Locken für Unheil gestiftet.

[5] Eden ist uns einstens zum Loose bestimmet, Denn gewiß verdienen die Sünder Erbarmung.

[6] Deine Rosenwangen besing' ich mit nichten, Tausend Nachtigallen lobpreisen dieselben.

[7] Du mein Chiser, sey mir gesegnet und hilf mir; Denn ich bin zu Fuß, und die Anderen reiten.

[8] Geh' zur Schenk' und röthe dein Angesicht dorten, Geh' nicht in die Zelle, dort wohnen die Gleißner.

[9] Niemals sey Hafis von den Haaren befreyet, Denn nur deine Sklaven sind Freye zu nennen.