دل من در هوای روی فرخ --- بود آشفته همچون موی فرخ
بجز هندوی زلفش هیچ کس نیست --- که برخوردار شد از روی فرخ
سیاهی نیکبخت است آن که دایم --- بود همراز و هم زانوی فرخ
شود چون بید لرزان سرو آزاد --- اگر بیند قد دلجوی فرخ
بده ساقی شراب ارغوانی --- به یاد نرگس جادوی فرخ
دوتا شد قامتم همچون کمانی --- ز غم پیوسته چون ابروی فرخ
نسیم مشک تاتاری خجل کرد --- شمیم زلف عنبربوی فرخ
اگر میل دل هر کس به جایست --- بود میل دل من سوی فرخ
غلام همت آنم که باشد --- چو حافظ بنده و هندوی فرخ
