صوفی بیا که آینه صافیست جام را --- تا بنگری صفای می لعل فام را
راز درون پرده ز رندان مست پرس --- کاین حال نیست زاهد عالی مقام را
عنقا شکار کس نشود دام بازچین --- کان جا همیشه باد به دست است دام را
در بزم دور یک دو قدح درکش و برو --- یعنی طمع مدار وصال دوام را
ای دل شباب رفت و نچیدی گلی ز عیش --- پیرانه سر مکن هنری ننگ و نام را
در عیش نقد کوش که چون آبخور نماند --- آدم بهشت روضه دارالسلام را
ما را بر آستان تو بس حق خدمت است --- ای خواجه بازبین به ترحم غلام را
حافظ مرید جام می است ای صبا برو --- وز بنده بندگی برسان شیخ جام را
