ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست --- حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست
مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او --- عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست
می‌چکد شیر هنوز از لب همچون شکرش --- گر چه در شیوه گری هر مژه‌اش قتالیست
ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر --- وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست
بعد از اینم نبود شائبه در جوهر فرد --- که دهان تو در این نکته خوش استدلالیست
مژده دادند که بر ما گذری خواهی کرد --- نیت خیر مگردان که مبارک فالیست
کوه اندوه فراقت به چه حالت بکشد --- حافظ خسته که از ناله تنش چون نالیست
