به ملازمان سلطان که رساند این دعا را --- که به شکر پادشاهی ز نظر مران گدا را
ز رقیب دیوسیرت به خدای خود پناهم --- مگر آن شهاب ثاقب مددی دهد خدا را
مژه سیاهت ار کرد به خون ما اشارت --- ز فریب او بیندیش و غلط مکن نگارا
دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی --- تو از این چه سود داری که نمی‌کنی مدارا
همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی --- به پیام آشنایان بنوازد آشنا را
چه قیامت است جانا که به عاشقان نمودی --- دل و جان فدای رویت بنما عذار ما را
به خدا که جرعه‌ای ده تو به حافظ سحرخیز --- که دعای صبحگاهی اثری کند شما را
