سحرم هاتف میخانه به دولتخواهی --- گفت بازآی که دیرینه این درگاهی
همچو جم جرعه ما کش که ز سر دو جهان --- پرتو جام جهان بین دهدت آگاهی
بر در میکده رندان قلندر باشند --- که ستانند و دهند افسر شاهنشاهی
خشت زیر سر و بر تارک هفت اختر پای --- دست قدرت نگر و منصب صاحب جاهی
سر ما و در میخانه که طرف بامش --- به فلک بر شد و دیوار بدین کوتاهی
قطع این مرحله بی همرهی خضر مکن --- ظلمات است بترس از خطر گمراهی
اگرت سلطنت فقر ببخشند ای دل --- کمترین ملک تو از ماه بود تا ماهی
تو دم فقر ندانی زدن از دست مده --- مسند خواجگی و مجلس تورانشاهی
حافظ خام طمع شرمی از این قصه بدار --- عملت چیست که فردوس برین می‌خواهی
