ساقیا سایه ابر است و بهار و لب جوی --- من نگویم چه کن ار اهل دلی خود تو بگوی
بوی یک رنگی از این نقش نمی‌آید خیز --- دلق آلوده صوفی به می ناب بشوی
سفله طبع است جهان بر کرمش تکیه مکن --- ای جهان دیده ثبات قدم از سفله مجوی
دو نصیحت کنمت بشنو و صد گنج ببر --- از در عیش درآ و به ره عیب مپوی
شکر آن را که دگربار رسیدی به بهار --- بیخ نیکی بنشان و ره تحقیق بجوی
روی جانان طلبی آینه را قابل ساز --- ور نه هرگز گل و نسرین ندمد ز آهن و روی
گوش بگشای که بلبل به فغان می‌گوید --- خواجه تقصیر مفرما گل توفیق ببوی
گفتی از حافظ ما بوی ریا می‌آید --- آفرین بر نفست باد که خوش بردی بوی
