بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی --- خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی
آخرالامر گل کوزه گران خواهی شد --- حالیا فکر سبو کن که پر از باده کنی
گر از آن آدمیانی که بهشتت هوس است --- عیش با آدمی ای چند پری زاده کنی
تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف --- مگر اسباب بزرگی همه آماده کنی
اجرها باشدت ای خسرو شیرین دهنان --- گر نگاهی سوی فرهاد دل افتاده کنی
خاطرت کی رقم فیض پذیرد هیهات --- مگر از نقش پراگنده ورق ساده کنی
کار خود گر به کرم بازگذاری حافظ --- ای بسا عیش که با بخت خداداده کنی
ای صبا بندگی خواجه جلال الدین کن --- که جهان پرسمن و سوسن آزاده کنی
