کتبت قصة شوقی و مدمعی باکی --- بیا که بی تو به جان آمدم ز غمناکی
بسا که گفته‌ام از شوق با دو دیده خود --- ایا منازل سلمی فاین سلماک
عجیب واقعه‌ای و غریب حادثه‌ای --- انا اصطبرت قتیلا و قاتلی شاکی
که را رسد که کند عیب دامن پاکت --- که همچو قطره که بر برگ گل چکد پاکی
ز خاک پای تو داد آب روی لاله و گل --- چو کلک صنع رقم زد به آبی و خاکی
صبا عبیرفشان گشت ساقیا برخیز --- و هات شمسة کرم مطیب زاکی
دع التکاسل تغنم فقد جری مثل --- که زاد راهروان چستی است و چالاکی
اثر نماند ز من بی شمایلت آری --- اری مآثر محیای من محیاک
ز وصف حسن تو حافظ چگونه نطق زند --- که همچو صنع خدایی ورای ادراکی
