ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی --- بی زر و گنج به صد حشمت قارون باشی
در مقامی که صدارت به فقیران بخشند --- چشم دارم که به جاه از همه افزون باشی
در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن --- شرط اول قدم آن است که مجنون باشی
نقطه عشق نمودم به تو هان سهو مکن --- ور نه چون بنگری از دایره بیرون باشی
کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش --- کی روی ره ز که پرسی چه کنی چون باشی
تاج شاهی طلبی گوهر ذاتی بنمای --- ور خود از تخمه جمشید و فریدون باشی
ساغری نوش کن و جرعه بر افلاک فشان --- چند و چند از غم ایام جگرخون باشی
حافظ از فقر مکن ناله که گر شعر این است --- هیچ خوشدل نپسندد که تو محزون باشی
