ای که دایم به خویش مغروری --- گر تو را عشق نیست معذوری
گرد دیوانگان عشق مگرد --- که به عقل عقیله مشهوری
مستی عشق نیست در سر تو --- رو که تو مست آب انگوری
روی زرد است و آه دردآلود --- عاشقان را دوای رنجوری
بگذر از نام و ننگ خود حافظ --- ساغر می‌طلب که مخموری
