ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی --- لطف کردی سایه‌ای بر آفتاب انداختی
تا چه خواهد کرد با ما آب و رنگ عارضت --- حالیا نیرنگ نقشی خوش بر آب انداختی
گوی خوبی بردی از خوبان خلخ شاد باش --- جام کیخسرو طلب کافراسیاب انداختی
هر کسی با شمع رخسارت به وجهی عشق باخت --- زان میان پروانه را در اضطراب انداختی
گنج عشق خود نهادی در دل ویران ما --- سایه دولت بر این کنج خراب انداختی
زینهار از آب آن عارض که شیران را از آن --- تشنه لب کردی و گردان را در آب انداختی
خواب بیداران ببستی وان گه از نقش خیال --- تهمتی بر شب روان خیل خواب انداختی
پرده از رخ برفکندی یک نظر در جلوه گاه --- و از حیا حور و پری را در حجاب انداختی
باده نوش از جام عالم بین که بر اورنگ جم --- شاهد مقصود را از رخ نقاب انداختی
از فریب نرگس مخمور و لعل می پرست --- حافظ خلوت نشین را در شراب انداختی
و از برای صید دل در گردنم زنجیر زلف --- چون کمند خسرو مالک رقاب انداختی
داور دارا شکوه‌ای آن که تاج آفتاب --- از سر تعظیم بر خاک جناب انداختی
نصره الدین شاه یحیی آن که خصم ملک را --- از دم شمشیر چون آتش در آب انداختی
