ساقی بیا که شد قدح لاله پر ز می --- طامات تا به چند و خرافات تا به کی
بگذر ز کبر و ناز که دیده‌ست روزگار --- چین قبای قیصر و طرف کلاه کی
هشیار شو که مرغ چمن مست گشت هان --- بیدار شو که خواب عدم در پی است هی
خوش نازکانه می‌چمی ای شاخ نوبهار --- کشفتگی مبادت از آشوب باد دی
بر مهر چرخ و شیوه او اعتماد نیست --- ای وای بر کسی که شد ایمن ز مکر وی
فردا شراب کوثر و حور از برای ماست --- و امروز نیز ساقی مه روی و جام می
باد صبا ز عهد صبی یاد می‌دهد --- جان دارویی که غم ببرد درده ای صبی
حشمت مبین و سلطنت گل که بسپرد --- فراش باد هر ورقش را به زیر پی
درده به یاد حاتم طی جام یک منی --- تا نامه سیاه بخیلان کنیم طی
زان می که داد حسن و لطافت به ارغوان --- بیرون فکند لطف مزاج از رخش به خوی
مسند به باغ بر که به خدمت چو بندگان --- استاده است سرو و کمر بسته است نی
حافظ حدیث سحرفریب خوشت رسید --- تا حد مصر و چین و به اطراف روم و ری
