بی مهر رخت روز مرا نور نماندست --- وز عمر مرا جز شب دیجور نماندست
هنگام وداع تو ز بس گریه که کردم --- دور از رخ تو چشم مرا نور نماندست
می‌رفت خیال تو ز چشم من و می‌گفت --- هیهات از این گوشه که معمور نماندست
وصل تو اجل را ز سرم دور همی‌داشت --- از دولت هجر تو کنون دور نماندست
نزدیک شد آن دم که رقیب تو بگوید --- دور از رخت این خسته رنجور نماندست
صبر است مرا چاره هجران تو لیکن --- چون صبر توان کرد که مقدور نماندست
در هجر تو گر چشم مرا آب روان است --- گو خون جگر ریز که معذور نماندست
حافظ ز غم از گریه نپرداخت به خنده --- ماتم زده را داعیه سور نماندست
