سرم خوش است و به بانگ بلند می‌گویم --- که من نسیم حیات از پیاله می‌جویم
عبوس زهد به وجه خمار ننشیند --- مرید خرقه دردی کشان خوش خویم
شدم فسانه به سرگشتگی و ابروی دوست --- کشید در خم چوگان خویش چون گویم
گرم نه پیر مغان در به روی بگشاید --- کدام در بزنم چاره از کجا جویم
مکن در این چمنم سرزنش به خودرویی --- چنان که پرورشم می‌دهند می‌رویم
تو خانقاه و خرابات در میانه مبین --- خدا گواه که هر جا که هست با اویم
غبار راه طلب کیمیای بهروزیست --- غلام دولت آن خاک عنبرین بویم
ز شوق نرگس مست بلندبالایی --- چو لاله با قدح افتاده بر لب جویم
بیار می که به فتوی حافظ از دل پاک --- غبار زرق به فیض قدح فروشویم
