عمریست تا به راه غمت رو نهاده‌ایم --- روی و ریای خلق به یک سو نهاده‌ایم
طاق و رواق مدرسه و قال و قیل علم --- در راه جام و ساقی مه رو نهاده‌ایم
هم جان بدان دو نرگس جادو سپرده‌ایم --- هم دل بدان دو سنبل هندو نهاده‌ایم
عمری گذشت تا به امید اشارتی --- چشمی بدان دو گوشه ابرو نهاده‌ایم
ما ملک عافیت نه به لشکر گرفته‌ایم --- ما تخت سلطنت نه به بازو نهاده‌ایم
تا سحر چشم یار چه بازی کند که باز --- بنیاد بر کرشمه جادو نهاده‌ایم
بی زلف سرکشش سر سودایی از ملال --- همچون بنفشه بر سر زانو نهاده‌ایم
در گوشه امید چو نظارگان ماه --- چشم طلب بر آن خم ابرو نهاده‌ایم
گفتی که حافظا دل سرگشته‌ات کجاست --- در حلقه‌های آن خم گیسو نهاده‌ایم
