برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست --- مرا فتاد دل از ره تو را چه افتادست
میان او که خدا آفریده است از هیچ --- دقیقه‌ایست که هیچ آفریده نگشادست
به کام تا نرساند مرا لبش چون نای --- نصیحت همه عالم به گوش من بادست
گدای کوی تو از هشت خلد مستغنیست --- اسیر عشق تو از هر دو عالم آزادست
اگر چه مستی عشقم خراب کرد ولی --- اساس هستی من زان خراب آبادست
دلا منال ز بیداد و جور یار که یار --- تو را نصیب همین کرد و این از آن دادست
برو فسانه مخوان و فسون مدم حافظ --- کز این فسانه و افسون مرا بسی یادست
