چرا نه در پی عزم دیار خود باشم --- چرا نه خاک سر کوی یار خود باشم
غم غریبی و غربت چو بر نمی‌تابم --- به شهر خود روم و شهریار خود باشم
ز محرمان سراپرده وصال شوم --- ز بندگان خداوندگار خود باشم
چو کار عمر نه پیداست باری آن اولی --- که روز واقعه پیش نگار خود باشم
ز دست بخت گران خواب و کار بی‌سامان --- گرم بود گله‌ای رازدار خود باشم
همیشه پیشه من عاشقی و رندی بود --- دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم
بود که لطف ازل رهنمون شود حافظ --- وگرنه تا به ابد شرمسار خود باشم
