مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم --- که پیش چشم بیمارت بمیرم
نصاب حسن در حد کمال است --- زکاتم ده که مسکین و فقیرم
چو طفلان تا کی ای زاهد فریبی --- به سیب بوستان و شهد و شیرم
چنان پر شد فضای سینه از دوست --- که فکر خویش گم شد از ضمیرم
قدح پر کن که من در دولت عشق --- جوان بخت جهانم گر چه پیرم
قراری بسته‌ام با می فروشان --- که روز غم بجز ساغر نگیرم
مبادا جز حساب مطرب و می --- اگر نقشی کشد کلک دبیرم
در این غوغا که کس کس را نپرسد --- من از پیر مغان منت پذیرم
خوشا آن دم کز استغنای مستی --- فراغت باشد از شاه و وزیرم
من آن مرغم که هر شام و سحرگاه --- ز بام عرش می‌آید صفیرم
چو حافظ گنج او در سینه دارم --- اگر چه مدعی بیند حقیرم
