گر دست دهد خاک کف پای نگارم --- بر لوح بصر خط غباری بنگارم
بر بوی کنار تو شدم غرق و امید است --- از موج سرشکم که رساند به کنارم
پروانه او گر رسدم در طلب جان --- چون شمع همان دم به دمی جان بسپارم
امروز مکش سر ز وفای من و اندیش --- زان شب که من از غم به دعا دست برآرم
زلفین سیاه تو به دلداری عشاق --- دادند قراری و ببردند قرارم
ای باد از آن باده نسیمی به من آور --- کان بوی شفابخش بود دفع خمارم
گر قلب دلم را ننهد دوست عیاری --- من نقد روان در دمش از دیده شمارم
دامن مفشان از من خاکی که پس از من --- زین در نتواند که برد باد غبارم
حافظ لب لعلش چو مرا جان عزیز است --- عمری بود آن لحظه که جان را به لب آرم
