ز دست کوته خود زیر بارم --- که از بالابلندان شرمسارم
مگر زنجیر مویی گیردم دست --- وگر نه سر به شیدایی برآرم
ز چشم من بپرس اوضاع گردون --- که شب تا روز اختر می‌شمارم
بدین شکرانه می‌بوسم لب جام --- که کرد آگه ز راز روزگارم
اگر گفتم دعای می فروشان --- چه باشد حق نعمت می‌گزارم
من از بازوی خود دارم بسی شکر --- که زور مردم آزاری ندارم
سری دارم چو حافظ مست لیکن --- به لطف آن سری امیدوارم
