بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم --- مشتاق بندگی و دعاگوی دولتم
زان جا که فیض جام سعادت فروغ توست --- بیرون شدی نمای ز ظلمات حیرتم
هر چند غرق بحر گناهم ز صد جهت --- تا آشنای عشق شدم ز اهل رحمتم
عیبم مکن به رندی و بدنامی ای حکیم --- کاین بود سرنوشت ز دیوان قسمتم
می خور که عاشقی نه به کسب است و اختیار --- این موهبت رسید ز میراث فطرتم
من کز وطن سفر نگزیدم به عمر خویش --- در عشق دیدن تو هواخواه غربتم
دریا و کوه در ره و من خسته و ضعیف --- ای خضر پی خجسته مدد کن به همتم
دورم به صورت از در دولتسرای تو --- لیکن به جان و دل ز مقیمان حضرتم
حافظ به پیش چشم تو خواهد سپرد جان --- در این خیالم ار بدهد عمر مهلتم
