ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک --- حق نگه دار که من می‌روم الله معک
تویی آن گوهر پاکیزه که در عالم قدس --- ذکر خیر تو بود حاصل تسبیح ملک
در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن --- کس عیار زر خالص نشناسد چو محک
گفته بودی که شوم مست و دو بوست بدهم --- وعده از حد بشد و ما نه دو دیدیم و نه یک
بگشا پسته خندان و شکرریزی کن --- خلق را از دهن خویش مینداز به شک
چرخ برهم زنم ار غیر مرادم گردد --- من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک
چون بر حافظ خویشش نگذاری باری --- ای رقیب از بر او یک دو قدم دورترک
