ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش --- دلم از عشوه شیرین شکرخای تو خوش
همچو گلبرگ طری هست وجود تو لطیف --- همچو سرو چمن خلد سراپای تو خوش
شیوه و ناز تو شیرین خط و خال تو ملیح --- چشم و ابروی تو زیبا قد و بالای تو خوش
هم گلستان خیالم ز تو پرنقش و نگار --- هم مشام دلم از زلف سمن سای تو خوش
در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار --- کرده‌ام خاطر خود را به تمنای تو خوش
شکر چشم تو چه گویم که بدان بیماری --- می کند درد مرا از رخ زیبای تو خوش
در بیابان طلب گر چه ز هر سو خطریست --- می‌رود حافظ بی‌دل به تولای تو خوش
