گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس --- زین چمن سایه آن سرو روان ما را بس
من و همصحبتی اهل ریا دورم باد --- از گرانان جهان رطل گران ما را بس
قصر فردوس به پاداش عمل می‌بخشند --- ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس
بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین --- کاین اشارت ز جهان گذران ما را بس
نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان --- گر شما را نه بس این سود و زیان ما را بس
یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم --- دولت صحبت آن مونس جان ما را بس
از در خویش خدا را به بهشتم مفرست --- که سر کوی تو از کون و مکان ما را بس
حافظ از مشرب قسمت گله ناانصافیست --- طبع چون آب و غزل‌های روان ما را بس
