برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز --- بر امید جام لعلت دردی آشامم هنوز
روز اول رفت دینم در سر زلفین تو --- تا چه خواهد شد در این سودا سرانجامم هنوز
ساقیا یک جرعه‌ای زان آب آتشگون که من --- در میان پختگان عشق او خامم هنوز
از خطا گفتم شبی زلف تو را مشک ختن --- می‌زند هر لحظه تیغی مو بر اندامم هنوز
پرتو روی تو تا در خلوتم دید آفتاب --- می‌رود چون سایه هر دم بر در و بامم هنوز
نام من رفته‌ست روزی بر لب جانان به سهو --- اهل دل را بوی جان می‌آید از نامم هنوز
در ازل داده‌ست ما را ساقی لعل لبت --- جرعه جامی که من مدهوش آن جامم هنوز
ای که گفتی جان بده تا باشدت آرام جان --- جان به غم‌هایش سپردم نیست آرامم هنوز
در قلم آورد حافظ قصه لعل لبش --- آب حیوان می‌رود هر دم ز اقلامم هنوز
