ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز --- عشاق را به ناز تو هر لحظه صد نیاز
فرخنده باد طلعت خوبت که در ازل --- ببریده‌اند بر قد سروت قبای ناز
آن را که بوی عنبر زلف تو آرزوست --- چون عود گو بر آتش سودا بسوز و ساز
پروانه را ز شمع بود سوز دل ولی --- بی شمع عارض تو دلم را بود گداز
صوفی که بی تو توبه ز می کرده بود دوش --- بشکست عهد چون در میخانه دید باز
از طعنه رقیب نگردد عیار من --- چون زر اگر برند مرا در دهان گاز
دل کز طواف کعبه کویت وقوف یافت --- از شوق آن حریم ندارد سر حجاز
هر دم به خون دیده چه حاجت وضو چو نیست --- بی طاق ابروی تو نماز مرا جواز
چون باده باز بر سر خم رفت کف زنان --- حافظ که دوش از لب ساقی شنید راز
