منم که دیده به دیدار دوست کردم باز --- چه شکر گویمت ای کارساز بنده نواز
نیازمند بلا گو رخ از غبار مشوی --- که کیمیای مراد است خاک کوی نیاز
ز مشکلات طریقت عنان متاب ای دل --- که مرد راه نیندیشد از نشیب و فراز
طهارت ار نه به خون جگر کند عاشق --- به قول مفتی عشقش درست نیست نماز
در این مقام مجازی بجز پیاله مگیر --- در این سراچه بازیچه غیر عشق مباز
به نیم بوسه دعایی بخر ز اهل دلی --- که کید دشمنت از جان و جسم دارد باز
فکند زمزمه عشق در حجاز و عراق --- نوای بانگ غزل‌های حافظ از شیراز
