گر بود عمر به میخانه رسم بار دگر --- بجز از خدمت رندان نکنم کار دگر
خرم آن روز که با دیده گریان بروم --- تا زنم آب در میکده یک بار دگر
معرفت نیست در این قوم خدا را سببی --- تا برم گوهر خود را به خریدار دگر
یار اگر رفت و حق صحبت دیرین نشناخت --- حاش لله که روم من ز پی یار دگر
گر مساعد شودم دایره چرخ کبود --- هم به دست آورمش باز به پرگار دگر
عافیت می‌طلبد خاطرم ار بگذارند --- غمزه شوخش و آن طرهٔ طرار دگر
راز سربسته ما بین که به دستان گفتند --- هر زمان با دف و نی بر سر بازار دگر
هر دم از درد بنالم که فلک هر ساعت --- کندم قصد دل ریش به آزار دگر
بازگویم نه در این واقعه حافظ تنهاست --- غرقه گشتند در این بادیه بسیار دگر
