جهان بر ابروی عید از هلال وسمه کشید --- هلال عید در ابروی یار باید دید
شکسته گشت چو پشت هلال قامت من --- کمان ابروی یارم چو وسمه بازکشید
مگر نسیم خطت صبح در چمن بگذشت --- که گل به بوی تو بر تن چو صبح جامه درید
نبود چنگ و رباب و نبید و عود که بود --- گل وجود من آغشته گلاب و نبید
بیا که با تو بگویم غم ملالت دل --- چرا که بی تو ندارم مجال گفت و شنید
بهای وصل تو گر جان بود خریدارم --- که جنس خوب مبصر به هر چه دید خرید
چو ماه روی تو در شام زلف می‌دیدم --- شبم به روی تو روشن چو روز می‌گردید
به لب رسید مرا جان و برنیامد کام --- به سر رسید امید و طلب به سر نرسید
ز شوق روی تو حافظ نوشت حرفی چند --- بخوان ز نظمش و در گوش کن چو مروارید
