زهی خجسته زمانی که یار بازآید --- به کام غمزدگان غمگسار بازآید
به پیش خیل خیالش کشیدم ابلق چشم --- بدان امید که آن شهسوار بازآید
اگر نه در خم چوگان او رود سر من --- ز سر نگویم و سر خود چه کار بازآید
مقیم بر سر راهش نشسته‌ام چون گرد --- بدان هوس که بدین رهگذار بازآید
دلی که با سر زلفین او قراری داد --- گمان مبر که بدان دل قرار بازآید
چه جورها که کشیدند بلبلان از دی --- به بوی آن که دگر نوبهار بازآید
ز نقش بند قضا هست امید آن حافظ --- که همچو سرو به دستم نگار بازآید
