در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود --- تا ابد جام مرادش همدم جانی بود
من همان ساعت که از می خواستم شد توبه کار --- گفتم این شاخ ار دهد باری پشیمانی بود
خود گرفتم کافکنم سجاده چون سوسن به دوش --- همچو گل بر خرقه رنگ می مسلمانی بود
بی چراغ جام در خلوت نمی‌یارم نشست --- زان که کنج اهل دل باید که نورانی بود
همت عالی طلب جام مرصع گو مباش --- رند را آب عنب یاقوت رمانی بود
گر چه بی‌سامان نماید کار ما سهلش مبین --- کاندر این کشور گدایی رشک سلطانی بود
نیک نامی خواهی ای دل با بدان صحبت مدار --- خودپسندی جان من برهان نادانی بود
مجلس انس و بهار و بحث شعر اندر میان --- نستدن جام می از جانان گران جانی بود
دی عزیزی گفت حافظ می‌خورد پنهان شراب --- ای عزیز من نه عیب آن به که پنهانی بود
