شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند --- که زیرکان جهان از کمندشان نرهند
من ار چه عاشقم و رند و مست و نامه سیاه --- هزار شکر که یاران شهر بی‌گنهند
جفا نه پیشه درویشیست و راهروی --- بیار باده که این سالکان نه مرد رهند
مبین حقیر گدایان عشق را کاین قوم --- شهان بی کمر و خسروان بی کلهند
به هوش باش که هنگام باد استغنا --- هزار خرمن طاعت به نیم جو ننهند
مکن که کوکبه دلبری شکسته شود --- چو بندگان بگریزند و چاکران بجهند
غلام همت دردی کشان یک رنگم --- نه آن گروه که ازرق لباس و دل سیهند
قدم منه به خرابات جز به شرط ادب --- که سالکان درش محرمان پادشهند
جناب عشق بلند است همتی حافظ --- که عاشقان ره بی‌همتان به خود ندهند
