در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند --- من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند
عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی --- عشق داند که در این دایره سرگردانند
جلوه گاه رخ او دیده من تنها نیست --- ماه و خورشید همین آینه می‌گردانند
عهد ما با لب شیرین دهنان بست خدا --- ما همه بنده و این قوم خداوندانند
مفلسانیم و هوای می و مطرب داریم --- آه اگر خرقه پشمین به گرو نستانند
وصل خورشید به شبپره اعمی نرسد --- که در آن آینه صاحب نظران حیرانند
لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ --- عشقبازان چنین مستحق هجرانند
مگرم چشم سیاه تو بیاموزد کار --- ور نه مستوری و مستی همه کس نتوانند
گر به نزهتگه ارواح برد بوی تو باد --- عقل و جان گوهر هستی به نثار افشانند
زاهد ار رندی حافظ نکند فهم چه شد --- دیو بگریزد از آن قوم که قرآن خوانند
گر شوند آگه از اندیشه ما مغبچگان --- بعد از این خرقه صوفی به گرو نستانند
