روز هجران و شب فرقت یار آخر شد --- زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد
آن همه ناز و تنعم که خزان می‌فرمود --- عاقبت در قدم باد بهار آخر شد
شکر ایزد که به اقبال کله گوشه گل --- نخوت باد دی و شوکت خار آخر شد
صبح امید که بد معتکف پرده غیب --- گو برون آی که کار شب تار آخر شد
آن پریشانی شب‌های دراز و غم دل --- همه در سایه گیسوی نگار آخر شد
باورم نیست ز بدعهدی ایام هنوز --- قصه غصه که در دولت یار آخر شد
ساقیا لطف نمودی قدحت پرمی باد --- که به تدبیر تو تشویش خمار آخر شد
در شمار ار چه نیاورد کسی حافظ را --- شکر کان محنت بی‌حد و شمار آخر شد
