اگر روم ز پی اش فتنه‌ها برانگیزد --- ور از طلب بنشینم به کینه برخیزد
و گر به رهگذری یک دم از وفاداری --- چو گرد در پی اش افتم چو باد بگریزد
و گر کنم طلب نیم بوسه صد افسوس --- ز حقه دهنش چون شکر فروریزد
من آن فریب که در نرگس تو می‌بینم --- بس آب روی که با خاک ره برآمیزد
فراز و شیب بیابان عشق دام بلاست --- کجاست شیردلی کز بلا نپرهیزد
تو عمر خواه و صبوری که چرخ شعبده باز --- هزار بازی از این طرفه‌تر برانگیزد
بر آستانه تسلیم سر بنه حافظ --- که گر ستیزه کنی روزگار بستیزد
