سحر بلبل حکایت با صبا کرد --- که عشق روی گل با ما چه‌ها کرد
از آن رنگ رخم خون در دل افتاد --- و از آن گلشن به خارم مبتلا کرد
غلام همت آن نازنینم --- که کار خیر بی روی و ریا کرد
من از بیگانگان دیگر ننالم --- که با من هر چه کرد آن آشنا کرد
گر از سلطان طمع کردم خطا بود --- ور از دلبر وفا جستم جفا کرد
خوشش باد آن نسیم صبحگاهی --- که درد شب نشینان را دوا کرد
نقاب گل کشید و زلف سنبل --- گره بند قبای غنچه وا کرد
به هر سو بلبل عاشق در افغان --- تنعم از میان باد صبا کرد
بشارت بر به کوی می فروشان --- که حافظ توبه از زهد ریا کرد
وفا از خواجگان شهر با من --- کمال دولت و دین بوالوفا کرد
