عکس روی تو چو در آینه جام افتاد --- عارف از خنده می در طمع خام افتاد
حسن روی تو به یک جلوه که در آینه کرد --- این همه نقش در آیینه اوهام افتاد
این همه عکس می و نقش نگارین که نمود --- یک فروغ رخ ساقیست که در جام افتاد
غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید --- کز کجا سر غمش در دهن عام افتاد
من ز مسجد به خرابات نه خود افتادم --- اینم از عهد ازل حاصل فرجام افتاد
چه کند کز پی دوران نرود چون پرگار --- هر که در دایره گردش ایام افتاد
در خم زلف تو آویخت دل از چاه زنخ --- آه کز چاه برون آمد و در دام افتاد
آن شد ای خواجه که در صومعه بازم بینی --- کار ما با رخ ساقی و لب جام افتاد
زیر شمشیر غمش رقص کنان باید رفت --- کان که شد کشته او نیک سرانجام افتاد
هر دمش با من دلسوخته لطفی دگر است --- این گدا بین که چه شایسته انعام افتاد
صوفیان جمله حریفند و نظرباز ولی --- زین میان حافظ دلسوخته بدنام افتاد
