پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد --- وان راز که در دل بنهفتم به درافتاد
از راه نظر مرغ دلم گشت هواگیر --- ای دیده نگه کن که به دام که درافتاد
دردا که از آن آهوی مشکین سیه چشم --- چون نافه بسی خون دلم در جگر افتاد
از رهگذر خاک سر کوی شما بود --- هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد
مژگان تو تا تیغ جهان گیر برآورد --- بس کشته دل زنده که بر یک دگر افتاد
بس تجربه کردیم در این دیر مکافات --- با دردکشان هر که درافتاد برافتاد
گر جان بدهد سنگ سیه لعل نگردد --- با طینت اصلی چه کند بدگهر افتاد
حافظ که سر زلف بتان دست کشش بود --- بس طرفه حریفیست کش اکنون به سر افتاد
